Sen doğmuştun,
Bir haykırış vardı Mekke sokaklarında,
''Ümmeti, ümmeti!'' diyordu.
Mekke'de bir Güneş doğuyordu,
Bir Güneş doğuyordu ki
Mekke'nin kurtuluşu idi,
Bütün insanlığın kurtuluşu idi...
Mekke sokaklarında yine haykırışlar,
Bu sefer ''Anne, anne!'' diyordu.
Güller ağlıyordu;
Niye ağlıyordu ki bu güller?
Senin için, güllerin efendisi için ağlıyordu...
Mekke sokaklarında bir haykırış daha,
Bu sefer ise ''Allah, Allah!'' diyordu da,
Dini için hicret ediyordu;
Medinelilerle kardeş oluyordu...
Güller yine ağlıyordu...
Bu defa niçin ağlıyordu ki bu güller?
Sana vurgun muydu bu güller?
Çünkü sen veda haccını yapıyordun...
Güller de biliyorlardı bunun ''veda'' olduğunu,
Çünkü Sen, onların efendisiydin;
Çünkü Sen, insanlığın efendisiydin;
Çünkü Sen, kâinatın efendisiydin...
Medine sokaklarında bir telaş vardı,
''Peygamber ölüyor!'' diyorlardı...
Ve Sen yine haykırıyordun
''Ümmeti, ümmeti!'' diye...
Rabiye Cansu ALÇELİK
Trabzon Yomra Fen Lisesi
11/C sınıfı