Futbolcular istemedi

Başlangıçlar her zaman zordur. Bizlerde birçok başlangıç yapmış biri olarak bu zorlukları yakından biliriz. Öğretmen arkadaşlar çok daha iyi anlayacaklardır beni. Malum karne tatiline girdik. 15 gün sonra dönüşte o çocukları derslere adapte edene kadar ve kendileri de adapte olana kadar baya bir zaman geçecektir. Bizler bile Pazartesi sabahları işlere adapte olana kadar öğlen oluyor. Ofspor da Sürmene karşısında bu başlangıç zorluğunu yaşadı. Takviyeli kadrosu ile çıktığı maçta ilk yarının son maçında Bulancak maçından daha kötü bir oyun ortaya koydu.

Yapılacak her iş, önce beyinde planlanır. Beyin egzersizleri ile yoğrulan düşünce ardından uygulamaya konur. Bizler bu yazıları yazarken bilgisayarın başına oturup yazmaya başlamıyoruz. Bir izleme aşaması yaşıyoruz. Ardından beyinde ve çevremizdekilerle yorumlama aşamasını geçiyoruz ve son olarak yazmaya başlıyoruz. Yazacağımız konular maçın hemen ardından hazırdır genelde.

İşte futbolcu kardeşlerimizde bu sıkıntıyı yaşadılar. Beyinde derslerine iyi çalışmamışlar. Maç esnasında basından arkadaşlarla yorumlarımızda bu konuya temas etmiştik. Ofsporlu futbolcular istese bu maçı alır dedim. Hatta isteseler bu ligi maç kaybetmeden tamamlarlar. Bu kadar da değil demeyin, gerçekten öyle. Ben yakından takip eden biri olarak tüm oyuncuların bu kapasitede oyuncular olduğunu görüyorum.

Peki, neden bu maçta oynamadılar diyeceksiniz. İşte en zor soru bu. Maç öncesinin haberini hazırlarken Sürmenespor’un durumuna göz attım. Sürmene 26 puanla 4.sırada bulunuyordu. Ligde ilk üç takımın direkt olarak çıkması yanında 4. ve 5. sıradaki takımlar da play off maçlarına katılma hakkı elde edecekler. İşte bu nokta benim üzerinde yoğunlaştığım nokta oldu. Maçtan önce iki takım kaptanından bir karede kardeşliği pekiştiren bir resim alayım istedim ama kaptanlar yanlış anlaşılır deyip bu pozu vermediler.

Bütün buları üst üste koyunca bu maçın berabere bitmesi en normal neticeydi. Bunları söylerken futbolcular gol pozisyonuna girdi de atmadılar gibi bir sonuç çıkabilir. Söylemek istediğim bu değil. Maçtan önce oyuncular “yenilmeyelim yeter” beyniyle oyuna çıktıkları izlenimi edindiğimi söylüyorum. Beyinde böyle düşünürsen sahada da o isteği, o gayreti sergileyemezsin.

Maçtan sonra Mustafa Hoca ile yaptığımız sohbette maçın kısa bir kritiğini yaptık. Mesela Veysi’nin neden savunmada oynadığını sordum. Veysi’nin yokluğu hücum gücünü baya bir azaltıyor bana göre. Ama hoca bunun sadece bir maç oynama olmadığını aynı zamanda her maçın ders çalışma olduğunu söyledi. Gelecek zorlu maçlarda böyle taktiklerin nasıl sonuçlar vereceğini maç içerisinde denenmesinin faydalı olacağı kesin.

Ergin’in sakatlığında kaleyi devralan İbrahim’e değinmeden geçmeyelim. Maç içerisindeki heyecanı alkışı hak etti. Çıktığı tüm topları almayı başardı. Bu da ilerisi için umut verdi. Ancak oyun heyecanının yüksek olması nedeni ile aldığı bu topları çabuk kullanmak isteyince hata yaptı. Gerçi Sürmene kalecisi Mustafa da aynı sorunu yaşadı. Bu tür çabuk toplar bir takımın atağa kalkmasında en önemli artılarıdır. Hele birde o topları Mehmet gibi hızlı oyuncularla buluşturabilirsen gol atman an meselesi olur. Fakat o toplar rakip oyunculara ya da taca giderse bu büyük avantaj dezavantaja döner ve elindeki topu rakibe vermekten öteye geçmez. İbrahim ya da Ergin veya Muzaffer hangisi oynarsa oynasın kalede. Bu bahsettiğim konuya dikkat etmeleri gerekiyor. Hızlı topları Mehmet ile buluşturmayı denemelidirler.

Yeni transferlerden Zafer savunmada uyum sorunu yaşamazken, İbrahim forvette bu sorunu yaşadı. İbrahim’in uyum sağlaması biraz daha zaman alacak gibi görünüyor. Hicabi yerini Mehmet’e erken devrederken, orta sahada Mustafa tutuktu. Veysi’nin savunmada oynaması nedeni ile yalnız kalan Yunus’un gayretleri de yeterli olmayınca son bölümde kameramızı çok hızlı sağ sol yaparak kullanmak zorunda kaldık. İki takımda aldıkları topları ileri şişirince orta sahada top göremedik.

Her başlangıç zordur demiştik. Ofspor da bu zorluğu yaşadı. Ama en azından yenemeyince yenilmedi ve sezonun ilk beraberliğini almış oldu.