Geçmez bu 16 hafta

Sivas maçından sonra konsantre olup yazı yazmak çok zor. Adana Demir maçından sonra kat kat daha fazlasını yaşadığımız sıkıntı ve stresi bu maçtan sonra da yaşadık. Adana Demir maçı ile başlamak lazım. Kırıkkale maçını Bursa’da olduğum için izleyemedim. Skora elbette aldanmamıştık. Ama bazı olumsuzlukların 2008 de devam etmeyeceğini, karabulutların dağılarak beyaz bir sayfa açılabileceğini ümit ediyorduk ki umutlarımızın kaf dağının ardında olduğunun farkına vardık çok geçmeden.

Adana da sahaya galibiyet için çıkan inanmış bir takım ve karşısında sahaya ne için çıktığını bilmeyen bir Trabzonspor vardı. Her zamanki gibi maç izlemeye başladığımızda skor 1-0 olmuştu bile. Alıştığımız bir durum olduğundan çok ta yadırgamadık. Ekran başında bizleri uyutan bir oyun sergileyen Trabzonspor her geçen dakika umutlarımızı tüketiyordu.

Öyle bir tükeniş ki ilk maçını kaybetmiş bir takım 3. maçını oynuyor ve kaybediyor. Yani kalan maçını alsa bile gruptan çıkması imkansız bir olay. Ve böyle bir maçta sahada mücadele ettiğini sanan 10 kişi…

Bir tek 17 yaşındaki Barış var Trabzonspor ruhu ile canını dişine takan… Gerisi mi?... Sormayın be…

Maç kaybetmek dünyanın sonu değil. Her takım maç kaybeder. Nitekim Fener maçından sonra 3-2 yenilmesine rağmen takımı övmüştük. Ama Adana Demirspor’da bizim ayağımıza gelen her topta rakip oyuncular 2’şer, 3’er kişi bastılar ve her topa müdahale etmeyi başardılar. Nerde bizim topçular…???

Büyük takım elbette yenilir. Hatta bırakın büyüklüğü her takım yenilir. Basit takımlar bile yenik durumda oldukları maçın son dakikalarında rakip kaleyi abluka altına alırlar…

Biz Adana Demirspor’a 1-0 yeniliyoruz ve son dakikalarda adamlar bizim sahadan peş peşe taç kullanarak maçı bitiriyorlar.

Dönelim bu akşam ki Sivas maçına.
Kim ne görebildi sahada?
Hani hırs nerede?
Hangi futbolcu Adana Demir maçından 5 gram hisse almış?
Hiçbiri...

Geçen hafta ki Neden Albayrak? yazımıza bir çok arkadaşımızdan tepkiler geldi. Çoğu fikirlerimize katılmadı. Elbette herkesin görüşü, düşüncesi farklı olmalı ve olacakta. Sayın Albayrak ile kimliklerimizde Ballıca kaydının olması dışında uzaktan ve yakından hiçbir bağlantı olmadı bugüne kadar. Bundan sonra olup olmayacağını bilemem elbette. Geçen haftaki yazıda da açık net bir şekilde ortaya koydum fikirlerimi. Ben sadece şu anki adayların başarılı olamayacakları için mevcut durum içerisinde değerlendirme yaptım. Burada bu mevzuyu tekrar açmamın nedeni savunma falan yapmak değil. Farklı bir noktaya daha temas etmek istiyorum.

Bugün ki Sivas maçında sahada top oynayan hangi Sivaslı Trabzonsporlu futbolculardan daha fazla para kazanıyor?
Adana Demir maçında Adana Demir’in komplesi senin bir oyuncundan daha az para almıyor mu?

Peki neden Adana Demir’li ve Sivas’lıların yarısı kadar mücadele etmiyor beyefendiler sahada?
Allah çalışana verir. Adamlar koşuyorlar, mücadele ediyorlar ve şu anda İstanbul Büyük Şehir’in trilyonluk Fener’i Saraçoğlunda perişan ettiği gibi bizi de yeniyorlar. Koşan adam kazanır. Mücadele eden karşılığını alır. Sahada orasını burasını kaldıramayan, ruhunu ortaya koymayan insan maalesef kazanamaz. İşte Fener 3 dakikada 2 golü buldu. Yazıklar olsun size…

Trabzonspor’da bundan sonra yapılacak tek bir şey kalıyor geriye. Kadro sıfırdan yenilenmeli. Yeni başkan da gelse, yeni yönetimde gelse bu oyuncular miadını doldurmuşlardır. Bunlarla başarılı olma şansımız artık yok. Heyecanını kaybetmiş insanlarla bir yere varılmaz. Celalettin ve Ceyhun ile başlayan operasyonun genişleyerek devam etmesi gerekir. Adana Demir maçında sahada mücadele edenlerin en başarılısı Barış Memiş olduğuna göre korkulacak, endişe edilecek bir durum yoktur. Paf takımı ile devam etsek bu sezonu ilk beş içerisinde bitirme ihtimalimiz yüksektir. Abarttığımı falan düşünmeyin bu fikre gerçekten inanarak söylüyorum.

Bu oyuncular kökten değişmediği sürece sigara yasağının revaçta olduğu şu günlerde sigara tüketimi artış göstermeye, aile içerisindeki Trabzonspor kaynaklı geçimsizlikler, iş hayatında başarısızlıklar artmaya devam edecektir.