Neredeydiniz...?

Birileri vardır kötü gün dostudur. Birileri vardır hep iyi gün dostudur. Bizler her ikisinin de olmasını istiyoruz. İyi günde zaten herkes dost... Ama kötü günlerde pek te dosta rastlamıyoruz...

Nasıl başlasam, nereden başlasam diye düşünüyorum…
Anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki…
Bir yandan yazıyı da kısa tutmak istiyorum ama…
Öyle bir konu seçtim ki sabahlara kadar yazsam bitmez…

Geçen hafta sitemizde ve gazetemizde doya doya yaşatmaya çalıştığımız 12 yıllık özlemin sona ermesi kuşkusuz Of tarihi açısından önemli bir olaydı. Hiç kuşku yok ki Ofspor’un bu başarısı Of’un her şeyine katkı sağlamıştır. Özellikle de ekonomisine müthiş derecede katkı sağlamıştır.

Sokaklar süslenmiş, bayraklar, pankartlar yaptırılmış, millet başı yukarıda dolaşmaya başlamış, halkın yüzünde gülümseme oluşmuş, insanlara pozitif enerji vermiştir. Reklamcılar ve terziler bayrakları yetiştiremiyorlar.

Öyleki Ofspor’un şampiyon olduğundan bihaber, sezon boyu kulübe uğramamış, Ofspor ile ilgili hiçbir haber yapmamış gazeteler, sayfa sayfa kutlama mesajları yayınlamaya başlamışlar. Sitelerine maç sonuçlarını koyarak haber yaptığını sananlar Ofspor'un da kendi sitelerinden takip edildiğini iddia edip millete palavra sallar dururlar...

Sahi bu kadar basit bir başarı mı bu?
Of adının olduğu yerde bu başarı yıllar evvel olmalıydı. Akçaabat Sebatspor Süper Lige çıkabilmişse Ofspor bunu çoktan başarmış olmalıydı. Araklı, Arsin, Değirmenderespor’un 2.Ligde top koşturduğu düşünülürse Ofspor’un şu an en azından Bank Asya 1. Liginde şampiyonluk mücadelesi veriyor olması gerekirdi. Öyle değil mi…?

Hazırladığımız haberlerde de değiniyoruz. Trabzon’da bir şey yapılacağında bunun ilk kez Of’ta yapılmasını arzuluyoruz ve genelde de böyle oluyorsa üzerimize düşeni yapmalıyız.

Sezon boyu maçlara gelen bazı arkadaşlarım geçen hafta Gümüşhane maçına bilinçli olarak gelmediler. Nedenini sorduğumda bu maça gelecek o kadar çok insan var ki bize yer kalmaz oralarda dediler. Sitemkâr bir ifade ile...

Şampiyonluk sevinci esnasında objektiflerimize takılan sevinen insanları bizlerde birçok insan gibi ilk defa görüyorduk…

Sezon boyu her kulübe uğradığımızda gördüklerimizi bu sevinç yumağında görememek bizlere tuhaf gelmişti. Daha doğrusu sezon boyu hiç göremediğimiz insanları sevinç sahnelerinde görmek tuhaf gelmişti bize. Yaka kartı takarak tribüne çıkabilmek için yönetici olan ve sadece sevinç anlarında takımın yanında olabilecek yöneticiler Ofspor’a bir numara küçük gelir.

3.Lig’de bir takım idare etmenin kulüp yönetmenin ne denli zor olduğunu 28 maç bir fiil takımı ve kulübü yakından takip eden biri olarak çok iyi biliyorum. Biz sadece şampiyonluk maçında poster çekmeye gitmedik sahaya. Yağmur çamur demeden Ofspor’u takip eden tek gazeteci biziz. Üzerine basarak söylüyorum evet biziz. Bırakın iç saha maçlarını dış saha maçlarından bile fotoğraf yayınlayan tek siteyiz.

Bu hafta Kastamonu maçından bile resimler aldık ve hem Oflular.com’da hem de gazetemizde bunları sizlere sunduk. Bunlar öyle masa başında oturup 30 yıllık 40 yıllık duayen gazeteciyim, Ofspor’u yağmur çamur demeden takip ediyoruz demekle olmuyor.

Yeri gelmişken resimleri bizlere ulaştıran Kastamonu Nasrullah Gazetesine teşekkürlerimizi de sunalım.

Şampiyonluk maçı sonrası her köşede kamera ve fotoğraf makineleri vardı. Ama Mustafa Akçay hiçbirine demeç vermedi. Evet sadece ve sadece bize demeç verdi Mustafa Hoca. Çünkü o 28 haftayı birebir yaşayan insandı. Kimin ne yaptığını, kimin arayıp kimin sorduğunu çok iyi biliyordu.

Futbolcu arkadaşlarımız bile "abi bunlar niye geldiler" diye bize sordular. Sezon başından beri niye gelip çekmediler bizi dediler. Evet sezon boyu kulübe uğramayan bu insanlar şampiyonluktan sonra saatlerce bekleyip resim almaya çalıştılar.

Yaşadıklarımı yazmaya kalksam Ofspor tarihi yetmez. Kendi kredi kartını kulüp için, kulübün kredi kartıymış gibi kullanan insanlardan tutunda sadece galip gelinen maçlardan sonra ortaklıkta dolaşan insanlara kadar birçok insan tanıdım.

Kısaca saadete gelmek gerekirse başarıda sahiplenen o kadar çok insan çıkıyor ki… Ama aynı insanları başarısızlıkta görmek mümkün değil. Keşke başarısızlıkları da paylaşabilsek.

Şimdi o başarı esnasında ortaya çıkıp oynayanlar...
Neredeydiniz gecenin 2’sinde Divriği deplasmanından bu takım galibiyetle ve liderlik koltuğunda dönerken?
İşte bizler o gün oradaydık…
İşte bizler o gün inanmıştık şampiyonluğa…
Bizler takım 2.ligi garantilediğinde değil,
sezonun ilk maçı öncesinde ve yılbaşında verdik posterlerimizi.
Bu posterlerimizi verirken de bazı hususlara özellikle dikkat ettik.
Bu takımı 11 kişi şampiyon yapmadı. 24 futbolcunun alın teri var.

5-4’lük Ünye maçının kazanılmasında A.Hamdi’nin kritik 2 golü var.
90+2’de attığı golle Bafra maçını kazandıran Mehmet’in emeği var…
Ama o Mehmet hiç 11’de sahaya çıkmadığından bu 11 kişilik posterlerde yer alamadı.

İşte biz o nedenle posterlerimizde 11 kişi değil, 24 kişilik futbolcu kadrosuna, Teknik Kadroya ve emeği geçen yöneticilere yer vermeye çalıştık…

İşte fark burada…
İşte emeğe saygı budur…
Biz o gün de oradaydık…
İşte bugün de göğsümüzü gere gere oradayız…
Acaba siz göğsünüzü gere gere girebiliyormusununuz kulübe...
Teşekkürler Ofspor…