Var olmak

Var Olmak
İnsan nedir, diye sorar büyük kafalı çirkin adam. “Tüysüz canlıdır.” diye cevaplandırır mahallenin gençleri. Büyük kafalı çirkin adam güler ve yoluna gider. Ertesi gün aynı yerde ve aynı gençlerin karşısındadır. Elinde de tüyleri yolunmuş bir tavuk vardır. “Bu mu insan” diyerek tavuğu gençlere gösterir. Hayır, bu değil cevabını alır ve tekrar aynı soruyu sorar “İnsan nedir” bu böyle haftalarca devam eder, ama gençler bir türlü insanı tanımlayamaz. O zaman konuşur büyük kafalı çirkin adam “Kendini tanı, kendini bil sen kendini bilmezsen neyi bilebilirsin ki!” bu çirkin adam ünlü Yunanlı filozof Sokrates’tir. O insanlara, ahlakı, erdemi ve fazileti anlattı. Yunan mahkemeleri onu gençliği bozuyor diye, baldıran zahiri ile zehirleyerek öldürttü. Öğrencisi Eflatun (Platon) benzer soruları sordu, evren nedir, biz var mıyız. Sonuçta nesnelerin kendi hissettiği için, kendi düşüncesinde oldukları için var olduklarını düşündü. Ağaçlar, evler ve her şey ben onları düşündüğüm için, hissettiğim için var, ben olmasaydım onlar da olmazdı zaten, diyerek her şeyi idea’ya ( düşünce, fikir ) bağladı. Onun da öğrencisi Aristoteles ise “Hocamı seviyorum ama ona katılmıyorum” diyerek. Asıl var olanın düşünceler değil, nesneler olduğunu savundu. Sokrates’in ve Eflatun’un çizdiği yoldan saparak insanı merkezden çıkardı. Her şeyi bilmeye çalışan ama kendini bilmeyen insanı ortaya koydu. Aydınlanma çağı filozoflarından Descartes’inde kafası karışıktı. Varlık nedir, ben var mıyım soruların açmazları arasından birden düşündüğünü fark etmiş, sonra tekrar yoklamış kendini ve düşündüğünden emin olmuş. “Düşünüyorum o halde varım” diyerek ruhunu huzura erdirmiş. Var olduğunu ne zor anlamış insanlar. Var olmakla mesele çözülüyor mu acaba. Evet, varsın, varsın ama nesin?

“İşte asıl mesele, her meselenin başı” varım ama neyim.

“Var olmanın dayanılmaz hafifliği” veya “neyim ben”in beyin tırnaklayan sancısı.

Ben “cebindeki para kadar adamsın” mıyım?

Ben o gübreden bu gübreye ömür geçiren pislik böceği miyim?

Evet, varım. Varım ama neyim? Neyim ben.